...

Het was trouwens apotheker Charlotte die het kennismakingsproject voor de Prijs van 'de Apotheker' instuurde. Een mooi project dat we niet mochten laten liggen, ook al wordt de prijs in zijn gekende formule dit jaar niet uitgereikt. Met een cadeautje om het leed te verzachten trokken we naar Aalter, naar de ultramoderne officina van het Tavernier-team. Vroeger was er de Roefeldag, maar sinds 2002 organiseert het team elk jaar een kennismakingsdag voor studenten 4de middelbaar van het Emmaüsinstituut van Aalter. De leerlingen, die allemaal wetenschappen volgen, krijgen eerst een rondleiding en mogen het daarna zelf proberen: gelulen, suppo's en crèmes kennen na hun bezoek geen geheimen meer. Placebo's vanzelfsprekend, die ze na het bezoek als trofee naar huis mogen nemen. Keuze Charlotte Delobel, die ook als apotheker in de officina werkt, weet wat het effect van zo'n bezoek is. Als 12-jarige maakte zij op dezelfde manier kennis met het vak, "en toen ik buiten ging, wist ik het: ik zou apotheker worden", lacht ze breeduit. Zonder dat bezoek zou ze een andere richting hebben ingeslagen, dat weet ze bijna zeker. "Ik denk dat ik dan ingenieur was geworden. Maar het enthousiasme van Lieve (Persyn) was zo aanstekelijk. Ik ben farmacie gaan studeren en daarna heb ik hier stage gelopen. Ik heb toen nog verder een opleiding ziekenhuisfarmacie gevolgd en nu werk ik in de week als ziekenhuisapotheker in het UZ Gent en enkele dagen in de officina. Dat is dé ideale combinatie omdat je de kennis en ervaring die je op beide plaatsen opdoet, op de andere werkvloer erg goed kunt gebruiken. Ik heb nog geen dag spijt gehad van de keuzes die ik nu heb gemaakt." Enthousiast Lieve Persyn staat erbij en kan alleen maar glimlachen. "Daarvoor doe je het", zegt ze. "Kinderen en jongeren enthousiast maken voor een beroep dat ze amper kennen. In 1991 ben ik als apotheker begonnen in deze apotheek, een zaak die van vader op zoon al drie generaties een vaste naam is. Toen hokten we nog in een kleine farmacie, iets verder in de gemeente. Sinds kort zijn we verhuisd naar deze ruime apotheek met alles erop en eraan, tot en met een apotheekrobot. Dat was een hele verandering, want ik herinner me nog dat het bij die eerste bezoeken van leerlingen behoorlijk drummen was." "In 1995 vroeg de school of de zesdeklassertjes eens mochten komen kijken. Ik vond dat fantastisch. Zo is Charlotte hier ook verzeild geraakt. In het kader van themaweken rond ziekzijn en de dokter zijn ook de kleuters van de laatste kleuterklas elk jaar naar hier gekomen, maar die bezoeken zijn ondertussen gestopt. Mijn zus, die lesgeeft in het Emmaüsinstituut en wist dat ik dit soort kennismakingsnamiddagen voor lagere schoolkinderen en kleuters organiseerde, vroeg me acht jaar geleden of ik bereid was om de leerlingen van haar klas wegwijs te maken in de apotheek. Ik vond dat vanzelfsprekend prima en nu, jaren later, komen ze nog." Lesgeven Lieve vindt dit soort lesgeven fantastisch. "Het is plezierig om jongeren dingen uit te leggen. De humaniorastudenten zijn er ook op voorbereid tijdens de les chemie en dat voel je wel. Ze zijn geïnteresseerd en de reacties zijn altijd erg positief. Ik probeer hen ook mee te laten denken: hoe zou jij die crème in een tube krijgen? Waarom zijn sommige werkplaten in het zwart en andere in het wit? Bij die oudere studenten zie je dat ze mee kunnen in dat logisch verhaal. Ze weten al wat dichtheid is, ze kennen de verschillende toedieningsvormen al... Alleen hebben ze die kennis nog nooit moeten toepassen en kunnen ze dat hier vaak voor de eerste keer."