...

Ellende, doffe ellende. Dat is het. De nieuwe regelgeving voor het substitueren staat misschien nog in zijn kinderschoenen, maar voorspelt weinig goeds. De artsen hebben hun oplossing gevonden: de patiënt met lichte dwang aanraden om aan de apotheker zijn merkmiddel te geven. Zo geeft hij wel de verantwoordelijkheid die hij draagt, uit handen en jaagt hij de patiënt op kosten. Maar hij kan ook zelf op het voorschriftenbriefje noteren dat de apotheker niet mag substitueren. Geweten schoppen Ook minister Onkelinx deelt die mening. Zij heeft al laten weten dat er nauwlettend zal worden op toegezien dat de arts van deze uitweg geen misbruik maakt. Jan Depoorter gaat echter nog verder. Hij vindt dat de apothekers, indien nodig, de artsen een geweten moeten schoppen. "Aangezien vele artsen zich niet bewust zijn welke logistieke problemen dit voor ons, apothekers, meebrengt, dat we niet om dit hele gedoe gevraagd hebben en dat we er bovendien niets mee in onze zak steken, stel ik voor dat we systematisch de telefoon opnemen om hem of haar te informeren en erop te wijzen dat er wel heel goede redenen moeten zijn om de bevoorrading van de patiënt in het gedrang te brengen. (...) Het is dan ook onze plicht om in het belang van de patiënt de arts van de juiste context in te lichten en telkens opnieuw de vraag te stellen of er een absolute reden is om niet te substitueren." Depoorter raadt wel aan om die telefoontjes op een vriendelijke maar kordate manier te voeren... Vreemd genoeg wordt dit advies kennelijk alleen maar aan de... Nederlandstalige apothekers gegeven. Het editoriaal van de Franstalige versie van het blad gaat over de commercialisering van het apothekersvak.