...

Een product dat voor de intieme hygiëne wordt gebruikt, moet de fysiologische vaginale flora respecteren. Daarbij moeten we rekening houden met de pH-waarden van de vagina. Die veranderen gedurende de levensloop. Hygiënische voorzorgen Een patiënt die raad vraagt over haar intieme hygiëne moet eerst en vooral horen dat bijtende en irriterende producten uit den boze zijn. Het overdadige gebruik van schuimbaden (die een hoge concentratie van tensioactieve stoffen bevat) of douches met essentiële oliën, gekleurd en geparfumeerd toiletpapier en intieme deo's kunnen beter vermeden worden want zij liggen vaak aan de basis van jeuk, roodheid en irritatie. Zelfs wie geen enkele klacht heeft, kan beter geen vaginale douches met jodiumderivaten nemen omdat die de vaginale flora uit haar evenwicht brengen. In de praktijk betekent het dat een zeepvrij dermatologisch product of een gel zonder parfum en met een pH die aanleunt bij neutraal, het ideale wasmiddel zijn. Het is vooral erg belangrijk om bij elk product goed na te spoelen met zuiver water. Het is bovendien beter om met de blote hand te wassen dan met een washandje (bron van bacteriën) en nadien heel goed af te drogen om een vochtige omgeving te vermijden. Bij jonge meisjes Het is belangrijk om de handen te wassen vooraleer men de baby ververst. Een zeepvrij product is aan te bevelen boven geparfumeerde vochtige doekjes. Vermijd de vulva van het kindje als er crème wordt gebruikt. Neem ruim de tijd om het onderlichaam goed te spoelen en af te drogen vooraleer een nieuwe luier wordt omgedaan. Vaginale infecties zijn bij baby's uiterst zelden en vaak te wijten aan een 'technisch' misverstand: leer kleine meisjes altijd hoe ze zich onderaan moeten schoonmaken, hoe ze zich van voren naar achteren moeten wassen. Als er toch sprake is van vulvitis (rode slijmvliezen vulva, lokale pijn, branderig gevoel bij het urineren), kan homeopathie het volgende aanbevelen: Vaginale infecties Vaginale mycose blijft de meest courante klacht. Na een behandeling met antibiotica of corticoïden blijft een groot deel patiënten klagen over vulvaire jeuk en witverlies. De Candida albicans ligt vrijwel altijd aan de basis van vaginale mycose. Deze gist commensale van de voortplantingsorganen en het verteringsstelsel ontwikkelt zich in een zuur milieu (pH lager dan 4,5). De faciliterende factoren zijn: Lokale behandeling Maak gebruik van azoolantimyolitica onder de vorm van vaginale zetpillen of crèmes. Ter aanvulling daarvan is, voor wat de intieme hygiëne betreft, het gebruik van een product met alkalisch pH gedurende twee weken aangeraden. Raad het gebruik van inlegkruisjes af want die verhinderen de evacuatie van transpiratie. Om de vaginale flora te herstellen is het goed om gedurende twee weken probiotica te gebruiken. Idem als onderhoudstherapie om herhaling te voorkomen. Homeopathie beschikt over verschillende middelen die, naargelang de symptomen, kunnen worden ingezet. Dysmenorroe We spreken van dysmenorroe als de patiënt tijdens of net voor de menstruatie klaagt over een uitstralende pijn. Ze volgt de hormonale schommelingen en komt vaak voor bij tienermeisjes. De pijn is te wijten aan samentrekkingen van de baarmoeder en uterine ischemie, een hypersecretie van prostaglandines (F2 alfa) door het endometrium. Dat is het gevolg van de daling van progesteron op het einde van de cyclus. Als we kijken naar de behandeling ervan, dan moeten we eerst en vooral symptomatisch werken met een anti-inflammatoir middel en, alleen op advies van een arts, een hormonale behandeling starten. Ibuprofen werkt snel en zijn doeltreffendheid is voor deze indicatie groter dan paracetamol. Teunisbloemolie (rijk aan gammalinoleenzuur) kan aanbevolen worden in het tweede deel van de cyclus. Bij dysmenorroe is de homeopathische behandeling: Actea racemosa 5CH; Magnesia phosphorica 5CH; Nux vomica 5CH, alternerend 3 granulen van elk, drie keer per dag.